«Տղաները գնացին, որ մենք ապրենք» միտքը ամեն անգամ լսելուց ուզում եմ մի քար առնեմ ու տամ ասողի դադարկ գան գին, որովհետև… Արթուր Հայրապետյան

Արթուր Հայրապետյանն իր էջում գրել է. «Ինչ էլ, որ լինի՝ մենք մեզ պարտված չպիտի համարենք»։ Այս չա րամիտ միտքը անընդհատ կրկնողները, իրենց հպարտ քաղաքացի են համարում և մենակ հաջողել են` մեր հերոս տղաների կենացը խմել։

Տղաները գնացին, որ մենք ապրենք» միտքը յուրաքանչյուր անգամ լսելուց ուզում եմ մի քար առնեմ և տամ ասողի դադարկ գանգին։ Ի՞նչ է, տղաներն էին մեզ խանգարում, որ ապրեինք, և հիմա մենք ապրո՞ւմ ենք։ Այնպես որ ես բոլորովին չեմ զարմանա, որ ստահակները նոյեմբերի ինը

«հաղթանակի օր» կհաստատեն։ Արցախը կոկորդին կանգնած փուշ էր, և էդ փուշը շատերի կոկորդն էլ խր եց, բաժանելով մարդկանց, ատ ելություն սերմանելով Արցախում ապրող մեր հայրենակիցների հանդեպ։ Հինգ հազար որդեկորույս մայրերին հորդորեցին, որ երեխաներ ունենան, որ ազգը  ավելանա, և մի ամբողջ սերնդի մատաղ անողին թույլ տվեցին, որ բոյին կարա վարդերով մտնի իրենց սուրբ ընտանիք, որ «նիկոլջանին մեռ նեն»։ Էդպես էլ շոկից դուրս չեկանք։ Ինձ թվում էր «սգա լը» կանցնի, և պատասխան տալու ժամանակը կգա, սակայն ոչ` սգում ենք, այն դեպքում, որ ոչ էլ սուգ պահել գիտենք։

(Visited 46 times, 1 visits today)