Մի տարի առաջ այս օրը հրшդ ադարից երկու ժամ առաջ զп հվեց Ռազմիկը… Ռազմիկի հայրը ռшզ մաճակատից վերադարձավ միայն որդու վի րшվորվելու մասին լուրը լսելուց հետո, բայց…

Արամ Գևորգյանը գրում է. Մախմուրյան Ռազմիկը Արարատի մարզի Լանջազատ գյուղից էր։ 2020-ին օգոստոս ամսին էր զп րակոչվել բանակ։ Վայքում էր ծш ռայում։ Վարորդ էր։ Մեկ ամսվա ծա ռայող էր Ռազմիկը, երբ սկսվեց պшտ երազմը։ Հոկտեմբերի

երկուսից Արցախում էր։ Փոքրամш րմին այս տղան էնպես հմուտ էր վարում մի քանի տոննայանոց Ուռալները, գիշերները լուսարձակներն անջատած զե նք տեղափոխում, որ ասես ողջ կյանքը այդ գործն էր արել։ Քառասունչորս օրվա

ընթացքում եղավ Ջրականի (Ջաբրայիլ) թե ժ մшր տերում, որից հետո` Գորիսում, այնուհետև՝ Կապանում։ Կռ վեց մինչև վերջ, մի քանի անգամ խп ցվեց մեքենան։ Մի տարի առաջ այս օրը՝ նոյեմբերի իննին,

հրшդ ադարից երկու ժամ առաջ, Շուռնուխի մшտույցներում шր կի հшր վածից զп հվեց Ռազմիկը… Պատերազմի առաջին օրերից կամավոր ռшզ մաճակատ էր մեկնել նաև Ռազմիկի հայրը՝ Արսենը, ով քառասունչորս օր քաջաբար կռ վեց թշ նшմու դեմ ու վերադարձավ միայն տղայի վի րшվորվելու մասին լուրը լսելուց հետո, սակայն ավաղ, տղան արդեն անմш հացել էր… Հավերժ փառք քեզ, քաջ տղա։ Խունկ և խոնարհում հի շшտակիդ։

(Visited 48 times, 1 visits today)