Եկել էի ծննդատուն կնոջս ու երեխայիս տուն տանելու․ Մեկ էլ տեսնեմ կինս դուրս եկավ, բայց առանց երեխայի․․․

Եկել էի ծննդատուն կնոջս ու երեխայիս տուն տանելու․ Մեկ էլ տեսնեմ կինս դուրս եկավ, բայց առանց երեխայի․․․

Կյանքն այնպես է դասավորվել, որ շատ կանայք, որոնք անկեղծորեն երեխա են ցանկանում, չեն կարողանում ունենալ։ Իսկ նրանք,
ովքեր չեն կարող և արժանի չեն մայր կոչվելու,Աստծուց ստանում են այդ պարգևը։Ինչպես է դա պատահում։Ինչու՞ է այդքան անար-
դար։Ինչու՞ են կանայք թողնում իրենց երեխաներին։ Մի՞թե կա ավելի գեղեցիկ զգացմունք, քան մայրական սերն է։

Այս պատմությունը տեղի է ունեցել Կատյայի և Սերգեյի կյանքում։Սերգեյն ուն Կատյան ծանոթացել էին մայրաքաղաքի բիզնես–կեն-
տրոններից մեկում։ Տղամարդն ակտիվորեն իր բիզն եսով էր զբաղված, չէր մտածում ամուս նանալու և ընտանիք կազմելու մասին։
Կատյան էլ իր կարիերան էր անում։Նրանք հանդիպեցին, սկսեցին շփվել, իսկ հետո աղջիկն առաջարկեց ընտանիք կազմել, տղան էլ
դեմ չէր ընտանեկան կարգավիճակին:

Բայց այս առումով նրանց պատկերացումները լրիվ այլ էին։ Կատյան ուզում էր վայելել կյանքը, ճամփորդել, կյանք տեսնել։Չէր ուզում
ոչինչ անել,ոչ հավաքում էր, ոչ լվանում, ոչ ուտելիք պատրաստում։ Տան աշխատողներ էր կանչում, պատրաստի սնունդ էր գնում, իր
վրա մեծ գումարներ էր ծախսում խանութներում ու գեղեցկության սրահներում։ Բնականաբար, ամուսնուն սա դուր չէր գալիս։

Սկսվեցին մշտական կռիվներն ու վեճերը։ Իսկ որոշ ժամանակ անց Կատյան իմացավ,որ հղի է։Նա եկավ և հաղորդեց այդ մասին ա-
մուսնուն։ Նա նաև ասաց, որ ուզում է ազատվել երեխայից և դա չի արել միայն, որովհետև ժամկետը թույլ չէր տալիս։ Դրանից հետո
նրանց հարաբերությունները լրիվ սառչեցին։ Նրանք հարևա նների նման էին ապրում, սակայն Սերգեյը հույս ուներ, որ երեխայի ծը-
նունդից հետո ամեն բան կկարգավորվի։

Սակայն նրան հիասթափություն էր սպա սում։ Երբ նա եկավ նրանց տուն տանելու ծննդատնից, կինը մենակ դուրս եկավ՝ առանց
երեխայի։

Եկա մանկապարտեզ երեխայիս տանելու, բայց նա այնտեղ չէր․ Սարսափած զանգեցի կնոջս․․․  | HAVASTI.info

Բայց այս առումով նրանց պատկերացումները լրիվ այլ էին։ Կատյան ուզում էր վայելել կյանքը, ճամփորդել, կյանք տեսնել։Չէր ուզում
ոչինչ անել,ոչ հավաքում էր, ոչ լվանում, ոչ ուտելիք պատրաստում։ Տան աշխատողներ էր կանչում, պատրաստի սնունդ էր գնում, իր
վրա մեծ գումարներ էր ծախսում խանութներում ու գեղեցկության սրահներում։ Բնականաբար, ամուսնուն սա դուր չէր գալիս։

Սկսվեցին մշտական կռիվներն ու վեճերը։ Իսկ որոշ ժամանակ անց Կատյան իմացավ,որ հղի է։Նա եկավ և հաղորդեց այդ մասին ա-
մուսնուն։ Նա նաև ասաց, որ ուզում է ազատվել երեխայից և դա չի արել միայն, որովհետև ժամկետը թույլ չէր տալիս։ Դրանից հետո
նրանց հարաբերությունները լրիվ սառչեցին։ Նրանք հարևա նների նման էին ապրում, սակայն Սերգեյը հույս ուներ, որ երեխայի ծը-
նունդից հետո ամեն բան կկարգավորվի։

Սակայն նրան հիասթափություն էր սպա սում։ Երբ նա եկավ նրանց տուն տանելու ծննդատնից, կինը մենակ դուրս եկավ՝ առանց
երեխայի։

-Ես նրանից հրաժարվել եմ։ Նրանք սկսեցին կռվել։

Կատյան ինչ–որ սովորական բառեր ասաց և հեռացավ, Սերգեյը չէր էլ լսում նրան, հասկանում էր, որ կինն իրեն կորցրել է։Դրանից
հետո նրանք չէին շփվում և միասին չէին ապրում։Սերգեյը ամուսնալուծվեց, իսկ երեխային ծննդա տնից ինքը վերցրեց։ Բժշկական
ողջ անձնակազմը ուրախությամբ էր հետևում այս ամենին. չէ որ մեր օրերում նման հայր երին հազվադեպ կարելի է հանդիպել։

Նա միայնակ էր դաստիարակում որդուն, նրան մայրն էր օգնում։ Մի քանի տարի անց նա մի կնոջ հանդ իպեց, ում սիրահարվեց։Նա
փոխարինեց երեխայի մորը, իսկ մի որոշ ժամանակ անց նրանք նաև աղջիկ ունեցան։Կատյայի կյանքն այդպես էլ չդասավորվեց։ Նա
երբեք չհետաքր քրվեց իր երեխայով։ Իսկ Սեր գեյը նույնիսկ հիշել չի ուզո ւմ նրա մասին։Այո, հասկանում է, ինքն էր իր համար նման
կին ընտրել, բայց այլևս մտածել նրա մասին չի ցանկանում և վե՛րջ։

(Visited 40 times, 1 visits today)